terry riley

Category: By the bug

This is the kick-off CD in the Terry Riley Archive Series sponsored by the Cortical Foundation label under their new imprint, Organ of Corti. This CD brings together four important early tape works by Riley and reveals how deeply he influenced so much of the tape-delay, cut-and-splice method of music creation begun in the late '60s. "The Gift" is the work that opens the album, a jazz piece performed by Chet Baker with his quartet, and featuring tape manipulations by Riley using a delay mechanism through two looped tape recorders. All of it performed live for French radio. Over five sections the jazz quartet is eventually displaced and becomes part of a unit of sound that repeats itself, over and over again, whether it be the trumpet, a vocal, or the rhythm section, creating -- unintentionally, of course -- the precursor to the work that would become "In C," and create the entire minimalist movement. "Bird of Paradise" is an early example of "plunderphonics," with heavy R&B soul jams, pop tunes, classical music, and who knows what else cut and looped with noise and effects, making them nearly unrecognizable by playing with different speeds and sonorities. Riley made something truly original. When it can be found, the groove itself becomes infectious, but just as it does, it is transformed into something else. Steve Reich used this method later to great effect on "It's Gonna Rain" and other recordings from the period. "Mescalin Mix" was inspired in part by John Cage's "Fontana Mix," Riley's own experiments with mescaline, and his work with Richard Maxfield. It was created over two years (1960-1962), using tape loops that would extend out Riley's window into the yard to a wine bottle spindle. This very piece, which is the single strangest piece of "music" he ever created, was used by choreographer Ann Halprin's legendary work "The Three-Legged Stool," and was added onto later by collaborations from many other composers and artists including Morton Subotnick. Finally the seminal "Concert for Two Pianos and Five Tape Recorders" is here as it was recorded at its premier at Hertz Hall in Berkeley, CA, in 1960 with an outrageously funny play-by-play broadcast narrative. The narrator confesses he knows less than nothing about Riley or the composition. He explains that there is improvisation in the piece but has no idea how it works and explains how it might work and is then appalled at how weird it all is in sum. This is an amazing collection and a truly awesome way to start off an archive series by one of the world's most original and prolific voices.

music for the gift


lalo schifrin

By the bug

Despite his classical training, Lalo Schifrin had worked with Dizzy Gillespie and was something of a jazz enthusiast. His groundbreaking score for Don Siegel's Dirty Harry was initially inspired by Miles Davis' electronic excursions in "A Tribute to Jack Johnson" and Bitches Brew. Allowed to follow his musical instincts by veteran director Siegel, Schifrin orchestrates the score's driving percussion, restless electric bass, and eerie wordless vocals (as pioneered by Edda Dell'OrsoEnnio Morricone and his peers in Italy) into an organic mix that could best be described as acid jazz some 25 years before that genre began. The music cues for Clint Eastwood's Harry Callahan are energetic and exciting, but what kicks the score to a level all its own is Schifrin's theme for the serial killer, Scorpio, whom Callahan tracks through the bulk of the film. Its offbeat fusion combines modern classical music in a brilliant manner with Sally Stevens' creepy, ethereal vocals overlaying psychedelic rock of the time. This is perhaps best exemplified on the CD in the two opening cuts: "Prologue -- The Swimming Pool" and "Main Title." The shifting tempos and the sinister, childlike vocals were directly emulated by dozens of Italian Poliziottechi and Giallo films of the '70s, and a sterilized incarnation of this style has become the bane of 21st century television scoring, a full three decades after Schifrin's seminal work. The only criticisms of the release are aesthetic and specific to the conventions of published film scores. This CD is missing the brilliant 7" edit of "Scorpio's Theme," which admittedly never appears in the film in this form, but which captures the excitement of the score in a three-minute jazz/rock opera. Also, some of the slight source music -- such as the comic "Harry's Hot Dog" and the cheesy "The Strip Club" -- will benefit the CD most when left off the play list. There is merit in presenting a "complete" soundtrack, even in order of appearance within the film; but given that these pieces wreck the mood set by the immediately preceding music, it could be argued that the best place for them is at the tail-end of the recording as bonus tracks. Outside of these misgivings, the primary score is one of the first truly modern action film scores. Less immediate than his popular theme songs for Mission Impossible or The Man from U.N.C.L.E., the score for Dirty Harry succeeds through Schifrin's experimental nerve and ability to draw ideas from current trends to meld them in a way both unique and timeless. Its influence is paramount, heard daily in movies, on television, and in modern jazz and rock music.

dirty harry


Category: By the bug

..although it's spring and it's very uncool to sit infront of your pc screen posting albums almost no
one likes while the morning sunlight invades through my window and bathes my room(i've always liked cheesy poetry!!!) a comment i had (yes i had a comment) from an anonymous friend
made me to move my old fat ass and write about this unique lost treasure,post punk mixed with
avant rock filled with spastic rythms and synths in a very New York-ish manner ,something like a no wave Beefheart if he was a female....anyway you'll find others who decribe this better in the web i just wanted to point it out and make you listen..THANKS ANONYMOUS!

By the bug

Δελτίο Τύπου
Live στο Club του Μύλου
Κυριακή 21 Μαρτίου

Η ομάδα Melotron, σε συνεργασία με την Kazandb, παρουσιάζουν ένα από τα πιο σημαντικά ανεξάρτητα μουσικά σχήματα της εποχής, τους Piano Magic, που μας επισκέπτονται για δεύτερη φορά στην Θεσσαλονίκη, για να πραγματοποιήσουν μια ζωντανή εμφάνιση στο Club του Μύλου, την Κυριακή 21 Μαρτίου.

Οι P.M. σχηματίστηκαν από τον Glen Johnson στα μέσα της δεκαετίας του '90 και έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει 12 άλμπουμ και αρκετά singles και ep's, σε μια πληθώρα ανεξάρτητων δισκογραφικών εταιρειών (4ad, Morr, Important, Darla, Rocket Girl,Make Mine music κλπ) ηχογραφώντας έτσι μερικά από τα πιο ολοκληρωμένα άλμπουμ των τελευταίων ετών (Artist's rifles, Low birth weight, Ovations). Τα τελευταία έξι χρόνια και μετά από αρκετές ζυμώσεις, στον ήχο τους αλλά και στην σύνθεσή τους, οι P.M. έχουν καταλήξει να αποτελούνται από Άγγλους και Γάλλους, παίζοντας συγχρόνως ένα είδος μουσικής που είναι βαθιά επηρεασμένο από τα μουσικά ρεύματα που χαρακτηρίζουν τα τέλη της δεκαετίας του '70 και την αρχή της δεκαετίας του '80 στη Μ. Βρετανία (post punk, new wave, ambient pop etc).
Γενικότερα η αισθητική των συναυλιών των P.M. ,πλέον, δεν διαφέρει από αυτή των Chameleons, Joy Division, Cure δημιουργώντας έτσι μια ατμόσφαιρα που εκτός από σκοτεινή και ρομαντική, την χαρακτηρίζει ο δυναμισμός και η συγκινησιακή δράση.
Αξιοσημείωτες επίσης είναι οι διάφορες συνεργασίες/συμμετοχές που είχαν και εξακολουθούν να έχουν με σημαντικούς και διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες όπως η Vashti Bunyan, o Peter Ulrich και ο Brendan Perry των Dead can Dance, οι Low κλπ. Ιδιαίτερης μνείας αξίζει και η μουσική επένδυση που επιμελήθηκαν για την ταινία “Son de Mar” του Ισπανού σκηνοθέτη Bigas Luna.

Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Sugar Factory. Οι S. F. δημιουργήθηκαν το 2009 από τον Stelreverb (κιθάρες, samples) και την Sophie K. (ακορντεόν, μπάσο, samples) και οι δύο ενεργά μέλη των Infidelity. Εμπνευσμένοι από την αυτοσχεδιαστική σύγχρονη μουσική και τις μελωδικές γραμμές ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, αναμιγνύουν ‘γλυκές’ μελωδίες κλείνοντας το μάτι στους βιομηχανοποιημένους ήχους! Έχοντας για σημαία τους τον αναλογικό ήχο, στις ζωντανές τους εμφανίσεις παίζουν πάντοτε σε πραγματικό χρόνο, χωρίς την χρήση π προ– ηχογραφημένου υλικού.

Η προπώληση των εισητηρίων στη Θεσσαλονίκη γίνεται από τα παρακάτω δισκοπωλεία: Λωτός, Metropolis, Noise, Stereodisc, Wax, Joint, Playground.
Προπώληση 20 ευρώ.
Ταμείο 25 ευρώ.


By the bug

Lunar Miasma

Lunar Miasma είναι το καινούργιο πρότζεκτ του Πάνου Αλεξιάδη (γνωστού και ώς Red Needled Sea). Αριθμώντας ήδη σείρα απο κυκλοφορίες σε εταιρίες όπως η Ruralfaune, Small Doses και η δική του Insult (μεταξύ των οποίων ένα split με τον Xela) ο ήχος του τοποθετείται στο επίκεντρο του νέου ψυχεδελικού ιδιώματος που προέκηψε απο το συνδιασμό drone, ambient, noise και new age. Χρησιμοποιώντας αποκλειστικά αναλογικά synth χτίζει ψυχοτροπικά ηχοτοπία που συνδιάζουν αβίαστα το ρετρό φουτουρισμό του Blade Runner, τις hypnagogic εμμονές, τους μεταλλικούς βώμβους και το θόρυβο με την τελετουργία του doom metal.




Οι NAΦΘALYN αποτελούν το προσωπικό project του Θάνου Μαντά (ex-Straighthate, voidhead, dephosphorus, Grey Spirals). Η μουσική του βασίζεται στο χτίσιμο πολλών layers με στόχο το πειραματισμό στους δρόμους του drone, του harsh noise και του μινιμαλισμού. Με βασικό όχημα την ηλεκτρική κιθάρα, τα ηχοτοπία των NAΦΘALYN κατευθύνονται στις live εμφανίσεις σε απροσδιόριστα μονοπάτια, μιας και κάθε φορά ο πειραματισμός οδηγεί τις συνθέσεις. Η πρώτη δουλειά σε συνεργασία με τους Death By A Thousand Cuts από την δραστήρια Insult Recordings έχει κυκλοφορήσει και στο άμεσο μέλλον αναμένονται νέες κυκλοφορίες από διάφορες εταιρίες του χώρου.


KNOT Gallery

Mιχαλακοπούλου 206 & Πύρρου (εις. από Πύρρου)
πλησιέστερος σταθμός Μετρό: Αμπελόκηποι
Λεωφορεία: Α5, Β5 (στάση ΖΑΓΟΡΑ)